Tineke Prins

|


 

Schaapskooi

De lucht was dik
de kooi was leeg
het rook naar plas
de schapen stonden in de wei
het huis was helemaal van mij.

Ik mocht vader of moeder zijn
ik kon mij daar verbergen
ik stelde alle wetten bij
er was een oceaan aan tijd
en die was helemaal van mij.

Toen waren zij daar
ik had ze niet zien binnen komen
zij met die strootjes in haar haar
en hij die grijns
ik lag verstopt achter een baal
en zag en hoorde hun verhaal.

Er ging een tijd voorbij
ik was een vrouw
of moest het zijn
ik had een lijf
en of ik het vervelend vond of fijn
ik was niet langer helemaal
van mij.

prins@kunstcentrumweert.nl

 

Delen op: