Tine van Wijk
Tine van Wijk
Tijdens mijn ontdekkingsreis in de wereld van het beeldhouwen, de beeldende vormgeving, ontdekte ik een nog onbekend deel van mezelf. Zo was ik al jong vertrouwd met luisteren en kon ik altijd al genieten van het observeren van allerlei zaken. Gaandeweg leerde ik ook het belang van goed reflecteren. Lange tijd wist ik echter niet dat ook mijn handen kunnen reflecteren. Ze zijn mijn dierbaarste gereedschap geworden om indrukken te vertalen naar tastbare vormen.
Op de Academie voor Schone Kunsten in Arendonk leerde ik die aanleg verder te verdiepen en te verfijnen. Het ‘zijn’ van beeldhouwer, beeldend kunstenaar, is een onderdeel van mijn identiteit geworden.
De menselijke vorm, het unieke van elk individu, het ‘verhaal’ wat tot uitdrukking mag komen inspireert me onuitputtelijk. Met blijvende verwondering kan ik kijken en in positieve zin ‘verdwalen’. Mijn waarnemingen worden vanuit mijn handen reflecties. Reflecties die uitdrukking geven aan wat ik zie, hoor en voel. Ik werk door op te bouwen uit de materie (klei, was, gips) en soms ook door beelden uit de materie vrij te maken (steen).